บทที่ 37 ผมจะมีลูกแล้ว

ตอนที่ 18  ผมจะมีลูกแล้ว

ผมยืนตะลึงอยู่กับที่ก้มลงหน้าท้องของเลสลีย์ซึ่งมันใหญ่โตบวมเป่งอย่างน่ากลัว บนหัวนั่นยังรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ เพราะถูกด้ามปืนเคาะลงมารัวๆ จนหัวแทบยุบ หลังจากเลสลีย์ระบายอารมณ์ใส่ผมเสร็จ คนป่วยท้องอืดก็เดินย้ายตัวเองกลับไปนั่งบนเตียงซึ่งสภาพมันรกยิ่งกว่าห้องนอนผมที่เมืองไทยเสียอีก...